05 Temmuz 2008

yoksa gunes sende mi batıyor , batıyor geceleri...
Rüyalar ülkesinden bir prenses...hoyrat,sessiz,sakin...
hoyratlığı içinde aslında...
hoyratlığı kendine aslında...
bakışlarındaki edadan hoyratlığı...
tasası kendine,küsüşü tüm dünyaya belkide biraz bana...!
semaya baktığımda, dünyanın diğer ucundan görürüm gözlerini...
sema...
koskoca bir sema dipsiz bir kuyu gibi...
içi karanlık,korkutucu,sessiz...
korkmam ben korkmam ...
giderim sonuna...
arkama bakmam ben derdim önceleri...
kaybedecek ne çok şeyim varmış oysa...
gözüyaşlı , belkide onların gözü hep yaşlı bana bir tek bana değilya...
rüyalar ülkesi prensesi...
dünyanın diğer ucundan selamlar sana...
semaya bakarak el sallıyorum selamlar sana...
odaklandım karanlığa,korkma ben kapadım ışıkları,açma sessiz ol! ol ki yalnız olduğuma inandırayım son kez !
yedim büyüdüm işte anne !
hep istediklerimden pişman oldum elde edince ...
artık hazır değilim,kaybetmişim,yenilmişim demem !
kimseden yardım dilenmem!
artık düş kurmam ben !
ben hala senin kucuk oğlunmuyum ?
bak yuzume !
çizgileri yok edebilirmisin ?
kanmam artık !
artık düş kurmam !
düşlerde nefes alırken...
düşlerimi mahvettiler...!
saat 04:00

tanıdık bi ses...
''oğlum hala başındamısın o zımbırtının''
takmadan pek de tasa etmeden duymamazlıkdan gelişlerıme yenilerini ekledim!
düşündüm düşündüm... duraksadım!
napıyorum ben !

saat 05:00

denizle bulutun birleştiği yerde bakışlarım...
kimi,neyi arıyorum ?
saçma,belkide sebebsiz sizce bayan !
anlamı çok,yitirdiklerimi hatırlatır bana...
insan neden kaybettiklerini hatırlamak ister ?
saçma, belkide sebebsiz sizce !
kendimi aramakdan sıkıldım,varoluşumun nedensizliğinden vazgeçtim bu sabah...!
uykuma inat bi cigara yaktım,gözyaşlarıma sövdüm ! '' akma bi daha...''