İstanbula ilk adım atışım
ve sen diye sayıkladığım bütün yağmurlar
şimdi saçlarına yağıyorlar...
ellerinin soğukluğu
ve rüzgarın hoyratlığı sensizliğimden.
hala kalp kırıklığın varmı diye sorma
geliyorum desen,gelme diyebilirmiyim ?

üşüyorum,delice üşüyorum...
sırılsıklam damlıyor saçlarımdan yağmur
bir ağacın altına oturuyorum yağmuru izliyorum
sanki yağmur benimle konuşuyor,ben susuyorum.

yapayalnız kaldıysan,rüzgar savurduysa seni en uzak sahillere
dalgaları izliyorsan ve geceleri uyuyamıyorsan
bir adam çıktıysa karşına ve korkuyorsan...
korkma...
aç kollarını kucakla,geçmişe bakma
sahillerde deniz kabuğu toplamaktansa yanlız başına,
kırlarda papatya kokla,ıhlamur kokan baharlarda gülümse...