yaşamımın dönüm noktalarında seninde olmanı isterdim, yıllar sonra oturup kahvemizi yudumladığımızda; baş başa,göz göze,diz dize anıları yad etmek varken, şimdilerde geleceğe dair hayallerime ulaşamıyorum. sen,sen şimdiler aşağıda bir bankta otururken, ben seni izliyorum perde arasından. öyle güzel bakıyorsun ki uzaklara yanına oturmak,aniden sarılmak istiyorum sana. oysa görüş mesafen kadar bile,yakın değilsin bana, uzaksın,çok uzaklardasın... epey zaman olmuş oysa, oysa sanki dün gibi içimde sızısı. oysa hep derdim ben, şimdi sen gelsen, gel sen! yıllara hep bomboş beyaz sayfalar açtım, artık istemem yeni başlangıçları şimdi sen,sakın gelme sen !

çünkü sen beni hiç pişman etmeyeceksin her yeni gün uyandıgımda diyecegımki dünyanın en şanslı adamı benım dunyanın en guzel kadınıyla uyudum ve sımdı uyandım ve ölmedım bugunde bugunu onunla gecırecegım evet ben dunyanın en sanslı adamıyım :)

sadece özlemlerim değildi senden sakladığım...