en kötüm günümüz en mutlu olduğumuz günler olsun dilekleriyle başladım eski fotoğrafları karıştırmaya...sesini son duydugumda kapatırken telefonu görüşürüz diyerek kapadım,hayırlısı demiştin!Görüşürüz oysa ne kadar büyük bir kelime içinde emekler sevgiler sızılar acılar niceleri,en derini ise özlemler var...Gülümseyişlerin geliyor gözümün önüne ankara sokaklarında ve sabah uyandığımda otobüsten iniyor bitmiş yolculuğum.Üzerimde ince bir t-shirt don vurmuş ankaraya üşümüyorum ! Kavuşmak ne kadar büyük bir eylem,sen nereye gidersen gelmem mi ben ? Konya,Manisa,Adana,İzmir ... Gelirim,sen gel de, gelirim bir an beklemem koşarım...

Aşkı meslek edinmiş yüreğin meğer ne kadar da hazırmış her yeni başlangıca hazin bir son bulmaya… İçindeki eksikliği boşluk zanneden sevgilim; şimdi gözlerimizin her çarpışmasında kırılan kalbimin parçaları hayatıma batıyor biliyor musun? 

Acım mı?
Geçmedi… 
Alıştım sadece

sesin,o narin sımsıcak sesin...
duymak ne kadarda mutluluk verici ve zaman nasılda hızlı geçiyor...
ben sana hala aşığım .

oysa ben seni,ben seni yalnızca avuçlarından öptüm
incitme diye ...

senden çok uzaklarda yazıyorum bu yazıyı... uzun zamandır seninle dertleşemedim,içimde kalmasın hiçbirşey. Yaşanan onca şeyden sonra hala mutlu kalabilmek,fotoğraflarına dokunabilmek kokunu özlemek... Şuan yanımda olabilseydin... Sana o kadar ihtiyacımki,bir telefonuna muhtacım. Sen benim ilk aşkımsın,ilk aşk unutulur mu ? Unutamadım ... Sana canım diyemeyeli ne kadar çok zaman oldu,sarılamayalı. Gelsen hayır diyebilirmiyim,geriçevirebilirmiyim,ne zaman reddettim ? Elim gidiyor telefona yapamıyorum,arayan hep ben oluyorum. Hiç mi aklına gelmıyorum bır kere arasan,arasanda halımı hatırımı sorsan mutlu olsam. Beni mutlu etmek bu kadar kolayken neden hep zoru seçersin . . .