ah be kadın,
yine yelkovanadan bahsedıyorsun bana
kovalarken bırbırını 2 tane çubuk
zaman dedın saat dedın seneler dedın
hepsını topladın ömür dedin,
benım ayak izlerim sessiz,kımse bulamasın
bulamasın dıye kestım dılını.
bu yollar nereye varacak ha ?
cehennem yoluna benzer uzaktan,
uzaktan uzun ve kor,kor ve karanlıkta
oysa yaklaştıgımı zannettıkce
cocuk resımlerı gelır gozumun onune...
cocuklar ne guzel seyler degıl mı ?
keske tum bekarlar cocuk sahıbı olabılse
dayatılmasa dıretılmese evlılık
ben ıstemezmıydım senınle bır otuz sene ...

entellektüel sözler korosu

hayatta hiçbir gayret sarf etmeden elde edilebilecek tek şey başarısızlıktır.
piyango, matematik bilmeyenlerden alınan bir vergidir.
sadece başkaları için yaşanan hayat yaşanmaya değer.
bazen insan en büyük karşılığı, karşılıksız olanı elde etmeye öder.
milliyetçilik bir çocukluk hastalığıdır. İnsanlığın kızamığıdır.
kötümser, çok şey bilen iyimserdir.
bilgelik öğrenilebilir. Ama öğretilemez.

bir ceza olmalı,
bir cezası olmalı hayatı reddetmenin.
benim hikayemi okumanıza karar verdim,
en büyük mutluluktan gökyüzüne yükselmeye
ben umudur hayalleri aşkı görüyorum yazdıklarımda...

bembeyaz sayfalar nasıl açılabilir,
bu dünyada mutluluk nasıl aranabilir,
ilk yaptığım seçtiğim yolun çıkmaz yol olduğunun farkına varmaktı
hayat reddedilmeyecek kadar güzel ve gerçek
ölümse kapkara bir kağıt,
buruşturup atılmaya değeri bile olmayan bir çöp parçası
yarını düşünerek boşa zaman kaybetmeyin,
çocuk şarkıları dinleyin,gülümsemeyi öğrenirsiniz.
sokakta su satan ekmek dilenen çocukların başını okşayın,
soğuk kış akşamlarında közde mısırınızı paylaşmayı deneyin,
yada gül satan kadınlardan gül yaprağı isteyin
ceplerinize doldurun,kuruduğunda kitap aralarına saklayın,
saklayın ki kitaplarınızı paylaştığınız kütüphanelerde
gül yaprakları arayan binlerce insan bulabilirsiniz,
gamzeli yüzler,mutlu dudaklar size ulaşacaktır
o yüzden bir cezası olmalı reddetmenin,
çekip gidenlere inat kalanlara değerler yüklenmeli...

Tanrıdan vazgeçtim ölümden vazgeçtim,
ölmek istemiyorum çünkü cezalardan korkuyorum
bir gün bir trene binmeye karar verdim,
bir aşka adım atmaya
treni kaçırdım,

alev alev yandı söndü bu yürek
çaresi yoktu bunun unutmam
hoyrat olma artık,sadece durulsun gözlerin
günahı boynuma ne varsa

hani nerede o eski güzel başlangıçlar,
yalancı başlangıçlarım,sensiz başlayamayışlarım...

oysa şimdi ne kadarda uzak başlangıçlar
hayata sıkı sıkı sarılmaya söz vermişken
aşamayacağımı anladığımda,hemen sırtımı dönüyorum ...

Gerçekten de aşk , karşılıklı oturmak , yüz yüze veya aynı noktaya bakmak, şiir okumak, sevgiliden utanacak kadar terbiyeli davranmak, güzel şeylerden bahsedip gülmek ve asla iffet sınırının ötesine uzanmamaktır.Çünkü aşk bakmakla güzelleşir, konuşmakla zenginleşir, ama dokunmakla bozulur..

İskender Pala

peki şimdi söyle bana,neredeydi hatalar ?

ne zaman başkasını sevmeye karar versem,
seni hissediyorum,kalbim kırılıyor...
''gül'' sadece gülümse gülümse ki bu adam daha,daha da çok yıkılsın sen gülümsedikçe.
bana inat mutlu ol,ol ki bensiz mutlu olduğuna inanayım...

nerede yitirdiğim o mavi rüzgar
bu kadar mı soğuk bu kadar uzaksın
sözlerin dokunur ruhuma,
gözlerin konuşmaz susar sonumuza
bir arada olabilmek imkansız artık
içime işleye işleye izledim gidişini
özleyeceğimi bile bile...

geceyi vurur yarınlar
ben,
dönebilsem.
sen,
dönebilsen

Koşmalıyım

bugün yalnızlığın ilk günü,
sırılsıklam üşürmü insan,üşüyor işte !
öksüz,yitik hissediyor.
sol tarafımda gökkuşağı çocuklar gülüşlerde dans ediyor
kaçıyorum,kimse yetişemesin!
sessizliğimi duymak için denize kavuşuyorum,
sahilde gençler sensizliğime kadeh kaldırıyorlar.
günden güne tükenecek herşey,
gözyaşları içimize akacak,nefes alamayacağız !
beni duymadığın zaman,susuyorum
değiştiriyorum sözlerimin sonuna,
oysa şimdi sen burada olsan,keşke olsan...
yaşamak istiyorum seninle,boylu boyunca
sensiz
yalnızlığımın son gününde herşey seni hatırlatıyor,
gidenin kazandığı hileli bir oyunda !

son zamanlarda

son zamanlarda biraz daha duygusal biraz daha hüzünlüyüm,
nerede bir vagon sesi duysam sen gelirsin aklıma.
havalarda pek bir soğukya,
şimdi herşeyde seni hatırlamak güzel,
ellerini ısıtmak güzeldi bir zamanlar. . .
fakat,
bir daha ısıtamayacağım korkusu
korkularlada yaşanmıyor,
alıştımda diyemem
yok olmuyor işte,yok oldu demekle bitiyor mu sencede ?
yalan söylemek hiçte güzel birşey değil aslında,
ama doğrularda seni geri getirmiyor bana.

son zamanlarda nerede bir kuru yaprak görsem,
yükseklerden süzülüşü geliyor aklıma,
acaba canı acır mı diye dusundurmuyor degıl,
bilirsin ben severım ağacı,yaprağı,toprağı dahası sonbaharı...
biz kaç mevsim ayrı kaldık seninle,
kaç mevsim ?
aklımda oluşların ayrılıktan sayılmaz değil mi ?
oysa kalbimde sonsuza dek olacağın gerçeği ...

son zamanlarda hissizleştim daha da,
yüzüm solgun,dualarım bencil,hayallerim batık bir gemide derinliklerde.
oysa sen derdinya,
yitirme umudunu !
gülüşünü göremeden umutlanabilirmiyim ?
hayır.

son zamanlarda daha daha çok özlüyorum seni,
hiçbir anımızı unutmadım sanki dün gibi aklımda,
sanki bir dakika önce duydum sesini,

son zamanlarda,
sarılışlarım,
hala içimde sıcaklığı ve üstüm başım sen kokuyor hala...

sen içimdeyken yaktım kendi evimi

İncir Reçeli - II

Olmuyor işte... 
Öldü diyemiyor insan sevdiği için...
Bir şarkıya da yaslasa sırtını,
Yaşıyor diyor...
Lafın kısası; 
İnsan en kolay kendini kandırıyor..