kadın ne kadar severse sevsin,yokluğuna alıştığı erkeği bir daha istemez...

ve bir gün, senin için atan kalbi bir başkası başını yaslayıp dinler...

sol yanağındaki gamzesinin farkında değildi... ''yanağında gizli gamzen var'' dediğimde o kadar şaşırmıştıki,hemen aynaya koştu. yanağındaki gamzesini öptüğümde gülümserdi,öpmeye doyamazdım ozaman...

Senden sonra öğrendiğim üç kelime vardı. ''nasılsın'' diye sordu bana ''hayat devam ediyor'' dedim ve karşıma çıkan iki yoldan, sağ tarafa yöneldim ve yalnız yürümeye devam ettim. Herşeye rağmen, aklıma sardım seni...

senden uzaklaşamamak nasıl birşey ruhumu sarmışken böyle,soruyorum sana; gözler kalbin aynası değil mi ? peki ona gidişlerin, bir anlamı olmalı...

senden uzaklaşamamak nasıl nasıl birşey... ah o özlemek varya,yıllarca özlemek seni. öyle imkansız olmuşsunki,korkuyorum sana adım atmaktan sesini duyamadığımda; eski piyanomun karşısına geçip gözlerimi kapıyorum, yüzüne dokunur gibi hayaller kuruyorum. şimdi sen söyle, ruhumu sarmışken böyle korkulur mu ?

gözler kalbin aynası değil mi ? peki cuma gece o bakışların anlamı neydi ? ona gidişlerin ? bir anlamı olmalı...

insanoğlu yüzyıllardır hep arayış içerisinde... doğduğum yerden çok çok uzaklardan özlemlerimi büyütürken bu kalabalık insanların arasında farklı olduğunu hissederken ben soruyorum kendime farkın ne ? cevap yok ! kendimle iç savaşımdan mağlup çıkmışken hala peşimde bu savaşın acıları, kaçtım kaçtım kaçtım,en uzaklara kaçtım yollar büyüyor şimdi gözlerimde,geri dönmenin imkanı var mı ? nereye eserse essin deli rüzgar, söndüremiyor savaşın alevlerini, savaş öyle bir savaş ki bitmedi bitmeyecek gibi... arıyorum, eski bir kitabı,dostu,eski bir şarkıyı... bu yabancı ülkede kalabalığın içerisine karışıp, kendime sorular soruyorum şimdilerde... dindi mi acılar ?

ben çok düşündüm hep senin pencerenden baktım, karşıma çıkacak tüm zorluklara katlanmaya hazırım, sen istemesende ben büyütürüm küçük çocuksu aşkımızı...

-ya başka bir adam girerse hayatıma ? -saygı duyarım... -peki özlemeyecekmisin ? -çok özlerim,günlerce otururum sahilde öylece... -hoşçakal

ağlaya ağlaya uyanırmıydı insan, uyanıyordu işte. demiştim sana, ölürüm hasretinle,hergün ölünüyordu...

birbirimizi hiç tanımamış gibi tekrar karşılaşsakya, sana yine aşık olurdum !

okurken akıyor mu seninde yaşların ? düşüyor mu yanaklarına ? gece saat 2,içim sızlıyor içim ağlamıyorsanda ağla,mutluluktan ağla ne kadar çok sevildiğine ağla,kıymetine ağla...

gülmeyi,güldürmeyi,hüznü,mutluluğu,ağlamayıda sen öğrettin bana, ikimizin yerine sevmeyide... pencereme yağmur damlasa kapıya bakıyorum,sen geldin sanıyorum düz,sarı saçlı bir kız görsem sen sanıyorum sesleniyorum arkasından daha kaç yıl ağlamam gerekiyo ? inadına cigaraya sarılıyorum,sana sarılır gibi... aşk olsun,aşk olsun vazgeçmeseydin aşk olsun...

biz aynı şehirlerde soluyamadık mutluluğu hep yalnız hissettin,hep mutsuzdun. peki ben mutlumuydum ? sesim,kısık sesimi şimdi duyuyor gibimisin ? yanında olmamı istermisin? artık çok mutsuzum deyişlerin geliyor aklıma,yutamıyorum düğümleri ağladım yine dün deyişlerin geliyor aklıma,gözyaşlarımdan boşanırcasına akıyor nehiler... hiç kabul etmediğimi söylerdin ya, hala kabul etmiyorum,edemiyorum. senden ayrılırken gülümsemelerime inanma,hiç gülümsemedim!

ertesi gün sana kavuşmayacağım için, uyumadığım geceler var benim

bazen çok sıkılıyorum,tüm enerjimi yitiriyorum
yoruluyorum,usanıyorum herşeyden
ve en kötüsü gülümseyemiyorum.

bu gece yine içimde bir sıkıntı,
zehirlerken kendimi
sigaramdan uzun uzun çekerken ciğerlerime
çöpten karton toplayan yaşlı kadını,inşaattan demir toplayan çocukları gördüğümde
gardım tamamen düştü ve şükretmediğimi farkettim
oysa ne kadarda rahat yaşıyoruz
herşeye rağmen mutlu olabilmeli insan!

çiçek pasajında klarnete kaptırmışken kendimi
anlatayım sana nerelerdeyim ben.
gözlerimi kapadığımda bembeyaz bir sen
gözleri kısık gözleri gülümseyen,
sarılmak için koşuyorken sana
kendimi kaybetmişken,üşürken
her masada musikiden ayrı ayrı şarkılarda ararken seni
klanetci durur ve gözlerim açılır
neredeyim ben diye defalarca sordum kendime,bulamadım
hemen çıktım meyhanelerden,önüme çıkan herkese bağırırcasına şiddetle çarparken
nereye koşuyorum ben,sormadım kendime
derken kocaman bir galata belirdiğinde
durdum ve bağırdım son kez
bu kadarmı küçüğüm ben ?

Gülme bana.
Bir ülkesi olmayan biriyim belki ama
Seni bin ülke karşı gelse bile sevebilirim.

efkarlıyım yine,dur !

şimdi söyle sevgilim,
ayrılığın rengi lacivertse,senin rengin nedir ?

sen yağmurları sevdiğinde ben gitmiş olacağım

bir anlamı olmalı,
doğuşumuzun,ilk nefes alışımızın,ilk nefesimizde ağlamamızın.
hasta olmamızın,süt içmemizin,büyümemizin,okula gitmemizin,yazmayı öğrenmemizin,arkadaş edinmemizin,boyama yapmanın,misket oynamamızın bir anlamı olmalı...
yağmurun ve ıslanmanın,baharın ve kelebeklerin,tohumun,çileğin varoluşunun bir anlamı var.
aşık olmanın,aldatmanın,aldatılmanın,ayrılmanın ağlamanın,sigara içmenin küfür etmenin hüzünün...
acı çekmenin gülmenin kardanadamın noel babanın dedenin teyzenin kuzenin kedinin,doğanın bir anlamı var.
bize anlamsız gelen herşeyin...
çakıltaşını denize fırlatmanın bir anlamı var.

tepenin en üstünden izlerken kasabayı
bir kız vardı uzaklarda...
kırmızı sıcak şarabı yudumlarken
kızın uğraşları,saçlarının dalgalanması,entarisini düzeltmesi
kızı izlemenin verdiği haz,şevkle kokladığım o koku...
şarabında verdiği o sersemlik,aklım dağılmışken
kapadım gözlerimi,rüzgarı dinledim çoktan sarhoş olmuştum bile

Viyanada christmas,
herşey çok güzel başladı önce havai fişekler sonrasında pelerinli melekler...
Viyana soğuktu ama içimi ısıtan bi çok neden varken gözlerimi kapadım ve sarıldım yanımdakine

ben uçmaya kalkmışken bir kelebeğin usulca konması parmağıma
bu kadar mı hafiftir uçmak...
bu kadar mı incedir belin ve kokun baharımsı.
zühreli yıldızlara uçmak varken matmazel bir çiçeğe neden aldanayım ?

terkederken seni oysa ne kadar da pırıltıylı ışık
uzaklaştıkca senden söndü söndü söndüm...
elimde bir cigara isi ve üzerimde koyu buluttan bir koku
oysa ne kadar ışıltılıydı sensiz hayallere uçmak
oysa ne kadar basit ve tazeydi önceleri.
şimdi gelsen gel sen!

bitimsiz mutsuzluğum...
neden senin bahanelerinle imkansız olsun ki ?
yasıma matemlerde eklemek değil istediğim
zaten kırılmışken şimdi sen duy artık herşey berabere
hep ben senı kırmıstımya şimdi nötr olduk.
artık tek bir düşüncem var
herşeyden kaçmak...
herşeyden kaçtığım sürece mutluyum

Yaz günü üşünürmüydü hiç ?
üşünüyordu işte...

hayatta hep aceleci insanlar kaybederler...

zaman gelecek ve sen unutacaksın herşeyi...
uzum zaman sonra bişeyler anımsatacak.
bazen bi şarkı anımsatacak beni bazende bi koku,
duraksayacaksın ve sonra hiç tanımamış gibi davranacaksın.
ve bi zaman sonra başka kokular...