Sarı sarı kasım yaprakları,
kaşe montuna sımsıkı sarılmış,üşümüş...
sonbaharda en çok rüzgarı severdi o.
kurumuş yaprak kokusu ve kahverengi sazlık otlarını...

Gülme bana Bir ülkesi olmayan biriyim belki ama Seni bin ülke karşı gelse bile sevebilirim.

bir şehir istiyorum içinde yalnız sen ve ben

dün gece sen uyurken ismini sayıkladım...

bakışlarını kaçırdığında saklanan çocuklar gibiydin,

yüzümü bile hayal meyal hatırladığını duydum, oysa gözlerimden alamazdın gözlerini, sarıldığından gözleri kapatır huzura,bulutların en üzerine yükselirdin duydum unutmuşsun...

Gittin. Şimdi bir mevsim değil, koca bir hayat girdi aramıza. Biliyorum ne sen dönebilirsin artık, ne de ben kapıyı açabilirim sana. Şimdi biz neyiz biliyor musun? Akıp giden zamana göz kırpan yorgun yıldızlar gibiyiz. Birbirine uzanamayan Boşlukta iki yalnız yıldız gibi Acı çekiyor ve kendimize gömülüyoruz Bir zaman sonra batık bir aşktan geriye kalan iki enkaz olacağız yalnızca Kendi denizlerimizde sessiz sedasız boğulacağız Peki,Ne kalacak bizden ?

Aşk'ın karşılıksızı, karşılıklısı mı olur. Aşk; Varacağın yer değil, Aşacağın yolla ilgilidir...

ağladığında daha güzelsin, hiç ağlama olur mu ?
hani bu sondu diye hıçkırırken,gitmeliydim
gitmemeyi her düşündüğümde,
çocukluğumu anımsadım,
yitik,bitkin elleri kömür karası
gitmek kitaplarda yazardı,oysa benim hiç kitabım olmadı
gözyaşları sokaklara akardı,ben kaç gözyaşı sildim bilirmisin ?

sen sevdiğin için sakın utanma, bilki utanması gereken; sevildiğini bildiği halde sevmesini bilmeyendir aslında...

dünyada en zor şey kırık bi kalbi onarmaktı...

neden gözlerim uyumak için kapanırki oysa saat sabahın ikisiyken ben yalnızken... hoşçakal artık herşey bitti, ben senden vazgeçemiyorum.

bu gece gereksiz bir kabadayılık yapar kalemim, açıklayamazsınız,açıklayamam... hoşgeldiniz karaköy sahiline bu gece en endamlı kadınların yürüyüşünü izlemeye oturmuşken, koşa koşa gidesim gelir,sarılasım gelir hiç tanımadığım en güzel kadına...

kadın ne kadar severse sevsin,yokluğuna alıştığı erkeği bir daha istemez...

ve bir gün, senin için atan kalbi bir başkası başını yaslayıp dinler...

sol yanağındaki gamzesinin farkında değildi... ''yanağında gizli gamzen var'' dediğimde o kadar şaşırmıştıki,hemen aynaya koştu. yanağındaki gamzesini öptüğümde gülümserdi,öpmeye doyamazdım ozaman...

Senden sonra öğrendiğim üç kelime vardı. ''nasılsın'' diye sordu bana ''hayat devam ediyor'' dedim ve karşıma çıkan iki yoldan, sağ tarafa yöneldim ve yalnız yürümeye devam ettim. Herşeye rağmen, aklıma sardım seni...

senden uzaklaşamamak nasıl birşey ruhumu sarmışken böyle,soruyorum sana; gözler kalbin aynası değil mi ? peki ona gidişlerin, bir anlamı olmalı...

senden uzaklaşamamak nasıl nasıl birşey... ah o özlemek varya,yıllarca özlemek seni. öyle imkansız olmuşsunki,korkuyorum sana adım atmaktan sesini duyamadığımda; eski piyanomun karşısına geçip gözlerimi kapıyorum, yüzüne dokunur gibi hayaller kuruyorum. şimdi sen söyle, ruhumu sarmışken böyle korkulur mu ?

gözler kalbin aynası değil mi ? peki cuma gece o bakışların anlamı neydi ? ona gidişlerin ? bir anlamı olmalı...

insanoğlu yüzyıllardır hep arayış içerisinde... doğduğum yerden çok çok uzaklardan özlemlerimi büyütürken bu kalabalık insanların arasında farklı olduğunu hissederken ben soruyorum kendime farkın ne ? cevap yok ! kendimle iç savaşımdan mağlup çıkmışken hala peşimde bu savaşın acıları, kaçtım kaçtım kaçtım,en uzaklara kaçtım yollar büyüyor şimdi gözlerimde,geri dönmenin imkanı var mı ? nereye eserse essin deli rüzgar, söndüremiyor savaşın alevlerini, savaş öyle bir savaş ki bitmedi bitmeyecek gibi... arıyorum, eski bir kitabı,dostu,eski bir şarkıyı... bu yabancı ülkede kalabalığın içerisine karışıp, kendime sorular soruyorum şimdilerde... dindi mi acılar ?

ben çok düşündüm hep senin pencerenden baktım, karşıma çıkacak tüm zorluklara katlanmaya hazırım, sen istemesende ben büyütürüm küçük çocuksu aşkımızı...

-ya başka bir adam girerse hayatıma ? -saygı duyarım... -peki özlemeyecekmisin ? -çok özlerim,günlerce otururum sahilde öylece... -hoşçakal

ağlaya ağlaya uyanırmıydı insan, uyanıyordu işte. demiştim sana, ölürüm hasretinle,hergün ölünüyordu...

birbirimizi hiç tanımamış gibi tekrar karşılaşsakya, sana yine aşık olurdum !

okurken akıyor mu seninde yaşların ? düşüyor mu yanaklarına ? gece saat 2,içim sızlıyor içim ağlamıyorsanda ağla,mutluluktan ağla ne kadar çok sevildiğine ağla,kıymetine ağla...

gülmeyi,güldürmeyi,hüznü,mutluluğu,ağlamayıda sen öğrettin bana, ikimizin yerine sevmeyide... pencereme yağmur damlasa kapıya bakıyorum,sen geldin sanıyorum düz,sarı saçlı bir kız görsem sen sanıyorum sesleniyorum arkasından daha kaç yıl ağlamam gerekiyo ? inadına cigaraya sarılıyorum,sana sarılır gibi... aşk olsun,aşk olsun vazgeçmeseydin aşk olsun...

biz aynı şehirlerde soluyamadık mutluluğu hep yalnız hissettin,hep mutsuzdun. peki ben mutlumuydum ? sesim,kısık sesimi şimdi duyuyor gibimisin ? yanında olmamı istermisin? artık çok mutsuzum deyişlerin geliyor aklıma,yutamıyorum düğümleri ağladım yine dün deyişlerin geliyor aklıma,gözyaşlarımdan boşanırcasına akıyor nehiler... hiç kabul etmediğimi söylerdin ya, hala kabul etmiyorum,edemiyorum. senden ayrılırken gülümsemelerime inanma,hiç gülümsemedim!

ertesi gün sana kavuşmayacağım için, uyumadığım geceler var benim

bazen çok sıkılıyorum,tüm enerjimi yitiriyorum
yoruluyorum,usanıyorum herşeyden
ve en kötüsü gülümseyemiyorum.

bu gece yine içimde bir sıkıntı,
zehirlerken kendimi
sigaramdan uzun uzun çekerken ciğerlerime
çöpten karton toplayan yaşlı kadını,inşaattan demir toplayan çocukları gördüğümde
gardım tamamen düştü ve şükretmediğimi farkettim
oysa ne kadarda rahat yaşıyoruz
herşeye rağmen mutlu olabilmeli insan!