12 Mayıs 2007

daha çok küçüktüm,senin kadardım

her çocuk gibi yaramazdım biraz
bazende hırçın ve nazlıydım
özgürlüğüme düşkündüm!

söz dinlemezdim
kendimle savaşırdım
hep kendımı gecmeye çalışırdım
cabucak buyumeyı hayal ederdim!

oysa hiçbiri olmadı
çokdan büyümüştüm
çocuk yüreğinin kaldıramayacağı
çok şeyi geride bırakmıştım
artık erkende olsa öğrenmiştim
tozpembe değilmiş yaşam
ölüm gerçekmiş
acımıymış
meğer insanlar boş yere tüketmezmiş gözyaşlarını
meğer herkes oyunun sonunda
oyuncaklarını kaydebecekmiş
bulmak içi ağlayacakmış kaybolanlara
ve geçmişteki pişmanlıklarına

her savaşın sonunda yenilirdikya
kaybettiğimizde ıp ıslak ağlardıkya
şimdi anladım hepsi boşaymış
haksızlıkmış mücadeleme direnişime

erkende olsa öğrendim
acıda olsa çocukluğumu alsada
tecrübe olmuş
acı tecrübeler....

yağmurda ıslanmak
mutlu etmezmiş insanı
artık ıslanmak degilmiş
üşümekmiş oysa
şimdi anladım büyüdüm ya...
pencerelerden izlemek daha hoşmuş
zaten mecalimde kalmamışya...
yorgun düşmüşüm tükenmişim
tüm gücümü bilmediğim savaşalarda harcamışım
dalmışım mayınlara korkamadan
düşünmeden göz kırpmadan dalmışım
oysa buna ben cesaret derdim çocukken...
oysa şimdi ögrendım ki cesaret değil aptallıkmış...!

05 Mayıs 2007

Gecemin güneşi oluverdin...

Gülümsüyorsun. Dudaklarındaki tebessüm tüm yüzüne yansıyor. Gözlerine de tabi. Bu tebessümle yaşama tekrar doğduğumu hissediyorum. Susuyoruz bir zaman. Sana bakıyorum, seni görüyorum. Vazgeçiyorum sözcüklerden. Sözcükler bu anı bozabilir diye korkuyorum. Konuşmuyorum. Seni seyrediyorum. Senin başını eğip de düşündüğün bir zaman. Düşünceliliğinde seni seyrediyorum. Geldin, geldin işte. Geldin ve gecemin yalnızlığını böldün. Gecemin güneşi oluverdin...

burası kaybolan cocukların ulkesi...

senden kalma ''paylasamadıgım sarkılar...dogmamıs cocuklar..hani bir cocukluk resmim vardı ya sende... hani sanki o fotograf cekildikten snr dusecek gibiydim...ve evet dustum.. ve evet dizlerim kanadı....! Hersey masallarla basladı.. birileri anlattı biz dinledik.. sonra hayaller aldı umutlarımızın yerini.. ve kaybettik kendimizi bir masalın ara cumlesinde... ask dedik oyun arkadaslarına... eger aksam olmus.. ve sizi de cagırmıssa anneniz eve... oyun arkadasınızı yalnız bıraktıysanız... dogru yerdesiniz.. burası kaybolan cocukların ulkesi... kaybolduk .....

seni sevmekten hiç kokmadım

Kap karanlık odamda yıne yalnızım yıne senı dusunyrm senı arıyrm senı hayal edıorm gogsume basını koymussun uyuyosun saclarını oksyrm melekler gıbısın o kadar masumsunkı dayanamyrmm fısıldamaya baslıyorum kulagına sessızce!duyarsın dıye korkuyorum ondan sessızce fısıldıyorum duydugunda kızmandan korkuyrm gıdersın dıye korkuyorum yınede tutamıyorum kendımı fısıldıyorum ıste!!! senı sevyrmm sevyrmm sevyrmm duyuyomusun sevyrm ıste... !sımdılerde keskelerle ugrasyrm pısmanlıklarımı anımsıyorum ... !ama sen varsın yanımda herseym olmssn asık oldugum kadın ılk askım olmussun...!bır anda unutuyorum gecmısı bır yerlere burustup atıyorum sankı eskı bır kagıt gıbı cunkı senı sevıyorum senden baska hıc bısı dusunemıyorum ... ! unutturuyosun bana herseyımı kendımı bıle unutuyorum cunkı ! hıc pısman olmıcam senı bu kadar sevmem den sen bı baskasın dıgerlerınden bı baskasın işte...! belkıde ılk askım sın belkıde gercekden sevdıgın ılk kadın oldugun ıcın olabılırmı ? senı cok sevmekden hıc korkmadım cnkı o kadar yakınsın kı bana o kadar masumkı dayanamıyorum anlatamıyorum ıste o kadar buyukkı çığ gıbı buyuyo her gecen gun apansızca baglanıyorum sana ve bu kadar buyuk sevmemden hıc pısman olmıcam! ve sonunda sen uyanıcak gıbı oluosn ve ben uyanmadan dudagına buse konduruyorum sankı uyuma numarası yapıosn gıbı geldı bana :D ama o kadar tatlıymıs kı hala tadını unutamadım ... ! senı cok ozlyrm son sozlerım bunlar hoscklll ... !