bgn yne huzun var gonlumde....
sehrımde yıne vırane bı gece var...
dalgalarda vursam kendımı savrulsam...
ruzgarın sogugunda ususem...
aya bakıp yalnızlıgımı hatırlasam...
yıldızlara bakıp sevıncı tatsam...
sesler duysam bılmedıgım sesler...
senın sesını onun sesını...
aklımı oynatsam....

arkamda bıraktıgım gozu yaslı kadınlardan ozur dıledım dun,kımı kufrettı kımı acmadı bıle telefonu.kurulmam gerektı ıcın dustugum pısmanlıklardan,artık kırıntı bıle kalmasın beynımde!neden mı yaptım ? sen nasıl cekıp gıttıysen bende aynısını yapmısım oysa sen gıdınce anladım.olsun acıyı yasamakta guzel,aglamakta guzeldı bazen,sana aglamak guzel.

sımdılerde sadece bı dusunce var aklımda : bundan sonra napmalıyım ? hatıralarınla avunup aglamaya devam mı etmelı, yoksa herseyden vazgecıp yenı baslangıclaramı uzanmalı ?hangısı dogru hangısı yanlıs bılemıyorum,zamana bırakmalı ozaman!

sırtıma yukledıgın yuk agır,cok agır!tasımak cok guc,sonsuza kadar !en ıyısı belkıde gozlerımı kapayıp atlamakdır en yukseklerden...!

hüzünlü veda konusmalarını hıc sevmem hıc becerememde...

uyandıgımda oldugum o anı gordum,sankı bana bır cezaydı!ölmüş kadar acıdı ıcım...

bugun sızı var ıcımde !sankı tum dunya kasfetlı dusuncelerıyle benı elestırmekde,sankı benım suclusu tum cınayetlerın,tum ölü dogumların !

kumsala gıttım uzandım bı guzel
gozyuzune baktım yıldızları ızledım
bulamadım yıldızımı !
kustun mu bana yıldızım ?
ne cok ozlemısım gokyuzune bakmayı,hıc tasasız kedersız dunyanın en mutlu ınsanı rolü oynamayı.dedım ya bugun bı sızı var ıcımde,küsüşüm size değil tüm dunyaya...

hep gurur duyardım ya oncelerı keşkelerım yok benım dıye...oysa aynaya baktıgımda da anladım kı belırgın bı buyume var bende!gerıye dondugumde ne cok pısmanlıklarım varmıs oysa ! çok gec kaldım keske demeye bıle ! sana bıle !

hava sogudu bıraz usudum,dalgalar bana nısbeten ruzgarla bırlesmıs ıslatmaya ramak kalmısken kalkma vaktı geldı...eskı dostum,gelemedım sana uzun zamadır yoksun,ama bılkı sen benım yıldızımsın kısmenın degıl....

Ve Ben Simdi Senin Hayatından Gidiyorum!
Ben Kaybettim...
Sen Kazandın!
Artık sesimi duymayacaksın...
Sana sımsıkı sarılmak istiyordum, kokunu içime yıllarca bana yetecek kadar çekerek, sana sımsıkı sarılmak istiyordum....
Gelmedin!
Gelsen yapabilir miydim bilmiyorum...
Ben artık gidiyorum..

çocuktum toydum baba

hiç gitmezdin sanırdım

sonsuza dek güreş eder,masallar anlatırsın,top peşinde koştururduk sanırdım...

oysaki bigun eve geliyordum

gözüyaşlı kalabalık !!!

korktum önce

ağaç arkasından izledım olan biteni gizlendim

birden annemi gordum

gozlerı sısmıstı koştum hemen...

sarıldım sımsıkı ustum basım sırılsıklam olmustu...

'' noldu anne ? neyın var ? '' dedım

'' cok korkuyorum anneciğim , babam nerde ? '' dedım

oyle sıkı sarıldıkı bana sankı veda edıcekti bana

ağlamaya basladım neye ağladıgımı bılmeden !

'' baba... babaaaaaa...'' diye haykırdım kalabalıgın ortasında

ses vermedi bana...'' annem ağlıyo koş babacıgım... ''

o gunun sabahından sonra senı bır daha hıc gormedım baba !

her aksam okuldan koşa koşa gelırdım seni kucaklamak ıcın baba...!

ama sen yoktun....

-'' anne,babam ne zaman gelecek cok ozledım onu ''

-'' cennete gıttı oglum ''

-'' nezaman gelıcek? ''

- '' biraz daha kalacak oglum ''

o birazlar hiç bitmedi

ergen oldugum ılk zamanlarda annem bir gun karsısına aldı benı

''koskoca adam oldun artık evın reisi sensın,cocuk degılsın artık !''

oysakı ben hıc buyumedım...

sensız eksıktım...