oysa bos kagıt vermısız kalalım bu sokaklarda dıye...

cocuktuk temızdık kınsızdık bedenlerımız bılmezdı bırlesmek...

ve smdıbuyuduk ve kırlendı dunya...

cocuklugumuz kırlenmedı ınan bana

Sen yine eski sen olmalısın...
unutmalısın beni
yaşadığımız güzel şeylerin hatırına
ve ömür boyu unutamayacak olsanda
unutmalısın beni...
''öylesine bir sevdaydı'' demelisin
Sen yine eski sen olmalısın...
alışkanlıkların vazgeçmemelisin.

terketmelisin beni
içine gömüp gözyaşlarını
veda etmeden gitmelisin
unutmalısın beni.

biliyorum unutamazsın yaşananları
unutulmaz cunkı
o ılk bakısımız,ılk konusmalarımız
yandıgım o an varya o an
unutamam ben
ama sen unutmalısın benı
yine eski sen olmalısın
ben unutamam,unutmayacagım...

tertemız kalıcaksın ıcımde
kımse dokunamıcak sana kımse bılmıcek
kımse kırletemeyecek,kımse tanımıcak senı
hafızamı,aklımı,kendımı kaybetsemde
sen hep orda kalıcaksın
senınle buyuyecegım ben
yaşlanırken ben,sen ıcımde hep genç kalıcaksın
papatya beyazı yuzun,nilüfer kokun,uzun sacların
yanakları gamzelım...
unutmalısın benı
sen yine eskı sen olmalısın
''öylesıne bır sevdaydı'' demelısın
eskısı gibi...

gözlerim doluyor bugunlerde apansız
gözyaşlarım akıyor
durduramıyorum...
sebebını bılmedıgım,
içime işleyen,
beni sımsıkı saran kederlerde taşıyorum...
gözlerim kısık,başım yerde geziyorum
soyutladım kendımı sanki hayattan
görenler böyle diyor ve ekliyor:
''ne oldu sana,neyin var...''
bilmiyorum inanın bende bilmiyorum
çaresizim,dertliyim,doluyum
omuzlarımda yükler var,
yükler artıyor her geçen gün
dayanabılırmıyım bılmıyorum...
dertleşmek istiyorum,haykırmak istiyorum tüm nefesimle
kendimle başbaşa kalmak istiyorum bazen
bazende tüm sevdıklerım yanımda olsun istiyorum
sadece istiyorum ama istemekle olmuyor...
aynaya bakmayalı oldu çok zaman
korkmuyorum yüzümden,kendımle yuzlesmekten
korkum ne kadar kotu oldugu degıl
görmek istememek mizacımı
dahası kendime benzetememek,karşımdakının
eski erdem olmayışı olacak bılıyorum

gözlerim dolmadan koş yetiş bana
tren kalmadan kapılar kapanmadan el sallamadan koş yetiş bana
geçmişim gelmeden aklıma
rüzgarlar savurmadan
ben benden gitmeden
koş yetiş bana...

neden sonradan farkına varıyor insan
aşk uğruna kendi yollarına döşedeği takılıp düştüğü taşları

hayallerimizi,zamanlarımı tükettiğim sevda uğruna
kendimi örselediğim,kum saatini izlediğim zamana yazık
sevdaya değmezmiş

birisi kanatlarını kırarsa eğer
yürümeyi denemelisin benim gibi
ben çok dayandım,dirayetlere sığındım sen yokken

durup durup şiirler yazmak yoluna
yeni bir yaşam biçimi olmuş bana

sen uykuduyken
ben her gece intiharlardayım
ama inan en çok,bana sensizlik koyuyor....

eski aşklarını anlatırken bana
kaç kez ölüyorum bir bilsen
ya da hiç bilmesen...

arkamdan gelir şehrim
sığamam dolar taşarım geceleri...
sen ruyalarında pasta evlerınle mutluyken
ustum başım çırılçıplak
yüzüm pas kir tutmuş....

yağmurlarda ıslanırım evinin önünde
sen uykularına daldıgında,bilmezsın ben ordayım...

sevgısızlık senı alır bırgun benden
işte bu yuzden sen hep sevıl hep sevil hep sevil...