01 Şubat 2009

neden sonradan farkına varıyor insan
aşk uğruna kendi yollarına döşedeği takılıp düştüğü taşları

hayallerimizi,zamanlarımı tükettiğim sevda uğruna
kendimi örselediğim,kum saatini izlediğim zamana yazık
sevdaya değmezmiş

birisi kanatlarını kırarsa eğer
yürümeyi denemelisin benim gibi
ben çok dayandım,dirayetlere sığındım sen yokken

durup durup şiirler yazmak yoluna
yeni bir yaşam biçimi olmuş bana

sen uykuduyken
ben her gece intiharlardayım
ama inan en çok,bana sensizlik koyuyor....

eski aşklarını anlatırken bana
kaç kez ölüyorum bir bilsen
ya da hiç bilmesen...

arkamdan gelir şehrim
sığamam dolar taşarım geceleri...
sen ruyalarında pasta evlerınle mutluyken
ustum başım çırılçıplak
yüzüm pas kir tutmuş....

yağmurlarda ıslanırım evinin önünde
sen uykularına daldıgında,bilmezsın ben ordayım...

sevgısızlık senı alır bırgun benden
işte bu yuzden sen hep sevıl hep sevil hep sevil...

Hiç yorum yok: