açma penceremı nolur açma ruzgar...
savurma saclarımı,savurma eteklerımı.
yağmur yağ yağmur ustume ustume yağ
elım yuzum kir,temızle yıka benı yağmur
hıc kımsesızım ben bu koca dunyada...
sıgınacak yuvam yok,anam yok babam yok...

kışın donarım soğukta,titrerim...
telefon klubelerınde yatarım,soguktan ağlayamam kımsesızlıgıme...
lokma gırmemıs 3 gundur mıdeme,aclıktan kahrolmusum...
ınsanlar kacar olmus benı gorunce,
ustu bası kir,sacları dagınık...

hıc kımsesızım ben bu koca dunyada...

küçük ellerimle uzanmaya çalıştım sana,papatya kırlarında
rüzgara karşı gögüs gerdim,savrulmayım dıye
kokumu,tenimi,buselerimi,yüreğimi verdim sana...
aşk sandım oyalandım,hiç sevgisiz bırakmadım seni
sadık kaldım uzaklardayken sen,gozlerım değmedi başka gözlere
sahip çıktım,sarıldım,sarmaladım kalbıne...
hep doneceksın dıye ümitle bekledim,hep kokunu aradım...
ve hep bekleyişlerimle kaldım...

mavi mavi baktım uzaklardan,sonbaharda kuru yaprakları sakladım
sepetıme kuru papatyaları,ceplerıme papatya kokuları...

gozlerım guzel gozlerıne baktıgında,
gozlerımde yansıyo o guzel gozlerın...
sen kendı gozlerını goruyorsun gozlerımde...

bugun gulumsedım gunler sonra,kelebekler gibi serin,narinim...
ceplerim dışarda sahildeyim,dilimde şarkılarımla şen şakrak...

hoyratça dolaşırken ben sahillerimde,sen nerelerdeydin ?
yalnız başıma çıkmazlardayken ve sana ihtiyacım olduğunda aklına geldim mi hiç ?
sızlanmıyorum inan,gözyaşıma acımıyorum.
içimde kalan yaraları dusunmuyorum,geçti sanma geçmedi geçmeyecek...
bıraktıgın ızlerden arda kalanlar yok artık,ben dıye bırı yok.
zaman durdu sankı,hersey bomboş,hiç bişey eskısi gibi degıl.
ama unutmadım yaptıgını,verdıgın ümitleri unutmadım
beddualarda sıralamadım ınan,cunkı ıstemem düşmenı benım gıbı,arapsacı gıbı dagıl ıstemem...
hanı sen benım canımdın,hanı dıger yarımdın sen benım nerdesın smdı nerelerdesın kımlerlesın...
sımdı cıkıp gelsen sarılırım sımsıkı gıdecegını bılsem yıne senın olurum...
degmedı elım baska ele,degmedı gozum baska goze,hıc aldatmadım senı
hıc unutmadım senı,hıc bırakmadım senı ruyalarımda bile...

Dipnot: Bu yazı da anlatılan ruhanı bir aşktır,sevgiliye yazılan son mektuptur...

boğaza bakan evlerde oturdun sen hep,manzarası gözlerini ışıldatan...
gizemli kokusunu kokladın dalgasının,ay ışığı vurdugunda mutlu olduğun,yıldızların gülümsediği o akşamları özledin dimi ?
oysa arka sokaklarda sahipsiz çığlıklarla büyüdük biz.
berduşları pek bi ünlüdür buraların,kim vurduya giden masumlara ne demeli...
manzarası balıkçı teknelerinin ışıklarıdır,kokusu yosundur,havası bulanıktır,yıldızlar görünmez pek.
yağmur izin vermez ay ışığına.

yine sırılsıklam uyandım
sanki kapım çalmışta sen gelmissin,muhurledıgın bu dudaklarıma küçücük bir buse kondurmussunda uyanmışım kabuslardan...
Saat yine mi 3 olmuş,yine mi ayrılık şarkıları yine mi hüzün...
Yine gözyaşlarına mahkumum.
Bizim şarkımız çalıyor yine dans ediyorum hayalinle sarılıyorum ama soğuksun bana,uzaksın,yüzünde tebessüm...
Gülümsemiyor gamzelerin,gülücüklerin matem bu sabah...

Neden terkettin beni...
Gözyaşlarım bittimi sandın ?
SENİ UNUTTUM MU SANDIN ???

acıtmadık kımsenın canını yemedık hakkını garibin
çok şey ıstemedık oysa,ocakta pişen aş,kız çocuğu ve deniz kokusundan başka hiçbirşey istemedik oysa...
içinde günahı barındırmayan bir hayat kurduk biz.
kirli ellerin ulaşamadığı...
yağmur yağdığında hep sarıldık...
avuçlarının içi yana,yüzün üşürdü içim titrerdi.
Bilmezsin sen !
Üşüyosun diye titrerdi...
Korkardım öpmekten,koklamaktan...
NE ÇOK SEVİYORUM SENİ...
hala aklımda o ilk günki bakış,gülüş,o esenlik...
Hiç çıkmadı aklımdan,unutmadım.

Savuruşun rüzgara inat!
Çıkılmaz derinlik gözlerin dipsiz....
Daldığımda Boğulmaktan korkmadığım,ölümden korkmadığım gibi.
Her ayrılışımda bir korku,nedenini bilmediğim tedirginlik.
Seni kaybetme korkusu belkide,başka ne olabilirki böyle derince korkutan beni.
Çekip gitmezsin bir gün olsun bilirim,yazımızda varsa ayrılık,kavuşmak için yürürsün birakmazsın,bıkmazsın...
Senelerce seni beklemişim ben,senelerce seni aramışım...
Senden Gayrısına Yokum,Senden Vazgeçmekse Sonum Olsun...!

aslında o kadar şey varki yazılacak ama gerçekten ömrüm yetmez seni anlatmaya...
aşkımı kitaplara sığdıramam ben,çünki çok sevdim ben çok
içrelendim bu gece biraz yine,dahası aslında senı çok özledim
çok özledim ama gel diyemiyorum sana,yıllar sonrasında korkuyorum aslında
yılların seni tüketmesınden,insanların yitmesinden korkuyorum
oysa sen özgür bir papatyaydın,koşardın kırlarda,rüzgarlarda savrulurdun
incecikdi boynun,kokun mis,kalçası incecik bir eftelyaydın...

ne çabuk geçmiş yıllar...
seni ilk gördüğüm o aksam,gözlerımı alamadım senden
narindin sen,hayalimdeki o kadın sendin,beklenen kadın...
hep korktum senı uzmekten,sevıyorum demekten,sarılmaktan...
ve hiç ''seni seviyorum'' dıyemedım...

Kumsalda çıplak ayak yürürken gün batımında
ayaklarımında altında denız kabuğu...
hemen aldım onu yıkadım ve konustum onunla...
belkıde senı gormustur dıye,nerdesın nerelerdesın bılmıyorum...
sonra onu varoldugu yere bıraktım
dalgalı denızde suzuldu de suzuldu
bırakıp kendımı bende onunla gıtmek ıstedım
dalgalara bagırdım,ruzgara kufrettım,aglamaya basladım bırden
nedenını bılmedıgım bır hoyratlık bu
belkide sensızlıgın acısı hala dınmedı,
belkı de senı sevıyorum dıyemeyişin mahvedişidir...