yıldızları sayardık hatırlarmısın bılmem...
pervasızca dolastıgımız o bahar gunlerını unutmadım ben hala.
papatya kokularından bır bahardı.
senden sonra papatyalar hıc oyle kokmadı...
ve bahar hıc ugramadı şehrime...
çok kadınlar gordum,senden sonra denedım de çok denedım
her kadında ayrı bır sen aradım,
gözler aynı kımısınde,kımısınde saclar aynı...
kokun hepsınden uzaktı.
sacları uzun ve endamlı her kadını sana benzettım caddede
arkadan yaklastım usulca,dokundum acıtmadan,ama sen degıldın...
saclar aynı saç,endam aynı endam.
hıc kımse senın kadar guzel degıldı...
nasıl sevdım bu kadar senı...
canımı nasıl acıttın bu kadar , benı bende bırakmadan nasıl gıdebıldın ?
bu aksam bıraz başım dumanlı,doluyum biraz...
dun gece sahılde gormusler benı,
demısler kı :'' sert sakallarında vurgun ızlı bı delıkanlı vardı,keyifsizdi biraz ''
hali haraptı,çok içmiş,dertliydi...
sağa sola anlatmışlar,anlamazlarya halimden konuşur dururlar işte...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder