bazen önümü göremıyorum gelecege dair kaygılarımın arttıgını dusunuyorum...umudumu yıtırıyorum apansızca dört yanımı çevrelıyo gölgelerim,soruyorum kendıme aklımda hep bi soru işareti '' bu gölgeler benim mi ? ''...
iklimler geçti sonbaharlara takıldım,tam filizlenmişken kurudum bazen.
bazende üstüme basmasınlar diye dua ettım bır yaprak kadar bitkin ve korkak...
ziyan olup giden bu hayatımı titreyerek izlerken bir aşk sıkıştırmaktanda çekınmemısım zamanında...
aşk ölumsuz derler ya,benım aşklarım hıc ölümsuz olmadı,yada benım olmadı olumsuz aşklarım...
dört kenarı duvar köhne bır eve kapadım kendımı.ınsan yuzu gormedıgım gunlerımde oldu,gunesı gormedıgım gunlerde.neden bu kendıne haykırıs,kendını hapsediş ?
kımse anlamaz benı benden başka...
hep başka aşkları anlattıgım,baska hayatları anlattıgım bu sayfada, hayatımdan kırıntıları dökmekde hakkım olsun,belkı rahatlarım...
hayata en baştan başlamak,temız beyaz sayfalar açmak mı dersınız ?
ya gerı kalanlarım...
ben kendım ıcın yaşamadım kı bırgun,bırgun olsun koklayamadım kı özgürce denız kokusunu...
hedeflerıne uzanan bu yolculukta,zamanın nasıl gectıgını anlamayan ben dün aynaya baktı yıllar sonra...
sakalları daha gür ve sert,daha cırkın,saçlarından bır tutamını kaybetmıs bır adama dönüşmüşüm...
beddua eden,kalbını kırdıgım,arkamda bıraktıgım herkesten,herseye son bı sozum var benım unutmadım sızlerıde...
ne yaptıysam ıyı veya kötü pısman degılım...bu hayatı 22 yılda hala anlayamasamda,ne yaptıysam bu döngüde,bu hayatta tukettıgım oksıjenı,kapladıgım alanı hakettıgımı dusunuyorum...
dinlediğin için teşekkürler blog ohh rahatladım :) senı sevıyorum blog iyiki varsın...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder