bomboş ıssız sokaklar
biz yokuz artık ve biz eskidik
eski bir defter gibi sandıklara saklandık
mahkumum ben anıları yaşamaya yaşatmaya
okuyorum hergün,hergün ömür boyunca unutamadığımı anlıyorum
ve sonbaharlar hep benim mevsimimmiş anlıyorum...
yağmurlu akşamlarda tiril tiril ıslanmaya yüz tutuyorum
yaşlı bir adam dermansız yürüyorken düşüyorum
aklımı mı yitirdim ben?
hep sen hep sen mi nefes almak...