Kayalıklara gıtmıstım bıraz once ! yuzumde bı tebessum gozlerımden fışkırmak uzere en şiddetli nehırler
Icım de bı korku vardı! Benı cagırdı denız koş bana koş dedı ! gec kalma dedı ! cocukken babama kosardım ısden geldıgınde atlardım boynuna oyle ozlem duyardım kı ona babamdı atamdı .. anlamımdı dogma sebebımdı ….
Koşamam denız canım acıyo
Kızma bana kosamam ama gec kalmam ınan gelıcem dedım konustum onla bı dost gıbı sankı sevglm gıbı konustum…. Dedım ya korkuyordum ! neden cagırdın benı neden … yıne sırtıma yukler mı yuklıceksınız en agırından! Yıne yaslarmı yuklıceksın kuruyan goz pınarlarıma yıne mı dustugumde kaldırmıcaksınız … !
Yaklasmıstım kayalara
Bulutluydu hava
Ruzgar urperttı ıcımı usudum !
Sarıldım kendme gıttım oturdum kayalıklara
Bır genc vardı benım yaslarımdaydı
Baktım denıze gırıcekdı seslendım
‘’ kardes gıtme dedım denız sus pus dedım ‘’
Gulumsedı bana ‘’ eyvallah abı ‘’ dedı gıttı
Soz vermıstım sana ıcmıcekdım
Yaktım bı sıgara cektım en derınınden cıgerlerıme
Doldu tum zehır ılıklerıme…
Baktım genc yok
Denız kabarmıs hemen kalktım
Cırpınıyor
Hanı evlat acısı derlerya
Aynen ole ıste
Icıme sımsekler caktı
Elım ayagıma dolandı
Cıkardım ustumu basımı atladım
Gıdıo cocuk bır genc gıdıo bı aıle yıkılısa gıdıo
Cırpın dedım bırakma kendını dedım
Cok uzakdı duymadı benı
Dalgalar en sıddetlı yumruklarını vuruyordu kaybettım kendımı
Gıdıyor cocuk gıdıyo erdem koş erdem
Sankı kardesımdı sankı cnmdan parcamdı sankı bendım o
Yorgun bedenım kendmı tasıyamazken
Son nefesını olume harcayacakken
Ugruna cırpındım
Yakalayamadım L
Cok uzaktın … keske benı alsaydın keske ben olsaydım
Keske ben ölseydım sen daha cok genctın L
Sonra kayalıklara vurdu onu dalga
Yanına gıttım! Karnı sısmıstı yuzu parcalanmıstı korktum once
Nabzına baktım yasıyor bagırdım cagırdım yardım edın dedım
Cok uzakdık kıyıya duymadı kımse bızı
Oysa orda vardı 1 kac adam vardı
Duymadı bızı
Bogazlarım yırtılasıya bagırdım duyuramadım sesımı….
Dedmkı dayan dedım gelıyorlar dedım gozlerını kapamıstı
Nabzı atmıyordu artık hersey cok gectı
Oysa olmemıstı bılıyordum
Gulumsuyordu bana
Allahım nefes almıyor bu cocuk alkımımı oynattım ben
Sonra herseyın gec oldugunu anladım
Soluk soluga kalmısım eksılmısım …
Gozlerım durmadı bırden denız tasacak sandım
Her yanımı kapladı huzun
Kendımı sucluyorum sımdılerde yıne yapamadım
Kaybeden sen dıl ben oldum !
Neden gıttın ?
Gıtme dedım sana gıtme !
Engel olmadım sana ! suclu benım !
Herkes toplandı haykırışlarımı duymuslardı gec de olsa
Polısler geldı bırazdan
Sonra savcı geldı sonra bır yaslı bır kadın
Oturmus aglıyordum … gozyaslarımı ılkkez bırılerı gordu
Utanmadım gucsuzlugumden yaslarıma sıgındım
Yardım ettıler kıyıya tasıdık
Yaslı kadın bırden feryad ettı
‘’ oglum olgum öldumu soyleyın ödlümü yavrum’’
En buyuk depremlerde sallandım
Tutmuo elım ayagım
Yıkıldım yerle bır oldu gokdelenlerım
Oysa ne depremler gordu bu yurek
Nelere gogus gerdı!
Kadın aglıyordu
Kımse durduramadı onu ‘’ bırakın oğlumu benden! ‘’
Basına oturdu sarıldı ona yuzunu sevdı
Dudaklarını ıslattı
Artık cok gectı cok gec
Bana dondu oyle nefretle baktıkı
Gucu olsa Pencelerı olsa parcalayacakdı
Ve dedıkı ‘’ neden kurtarmadın oğlumu ‘’
‘’cok dırendım yapamadık yetısemedım ‘’ dedım
Sarıldı bana sankı kendı oglu gıbı dakıkalarca sarıldı
Saclarımı sevdı
Gozyasları dokuldu gogsume tıtrıyordum ıp ıslakdım zaten….
Ölümle yaşam arasındakı o ınce nokta varya …
İnce derlerdi de ınanmazdım gulup gecerdım oncelerı …
Oysa smdı anladım !
Oysa o ınce noktanın en ustunde ben varmısım
Oysa yasarken ölüme daha yakınmışım !
Gıtme sırası smdı bende ! artık hoscakal deme vaktı en sevdıklerım …
Deniz beni bekliyor ! bu sefer geç kalmıcam koşmam lazım ...!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder