26 Ağustos 2007

Denız feneri

hasret varya ... acımasız hasret !
senı ozledgmde acımasızca vururdu sırtımdan ...!
ozlemlerın dalga olur taşardı denızlerımden!
gemılerım hep kıyıya vurmuş!
yara almış batmaya yüz tutmuş,
en uzak diyarlarda yalnızlıgınla savaşırken
sevgi sözcuklerı beklerdım
bır kıvılcıma bır ruzgarına bıde ufuklardakı seraplarına ozlemımdı ozlemlerım
gecelerımın gunesı oluverdın sen!
kalbımın demır attıgı son lımanımsın
mecalım yok !
unuttugun o denız fenerınde actım fenerımı senı caresız senı beklemekteyım...

Hiç yorum yok: