dön bak

tahtalardan yamalayıp iple sardığım yatağımdan yine sırılsıklam uyandım.üstümde paçavradan pantolonumu giydim kendimi dalgalara vurdum...
deniz kıyısında bir balıkçı klubesine sakladım kendimi epey zamandır...
sen görme,sen bilme diye beni !
sonbaharın o hüzün kokusu,sert rüzgarı,soguğu beni tanımadığım bir adama benzetmiş.
benmiyim üstü başı yırtık,çelimsiz,boynu bükükçe olan ?
yada neden benim...
hep uyumaklı,midesi boş,cepleri dışarda adam...
nerdesin o sert bakışlı,yüzünde vurgun izli toy delikanlı ?
eser mi kalmış senden,dön bak dünyaya senmisin bu...
kaçamadın dimi mavilerden,hapsedemedin dalgalara,sandıklara onu
daha ayrılığın ilk saatlerinden bu zamana...
bırakmadı dimi peşini,tıpkı gölgen gibi takip etti,tıpkı göğsünün içine sıkıştırdığın yüreğin gibi...
gözlerini ayıramadığın masum gülüş,o mavi gözler nerde şimdi ?
ellerini ısıttığın o endamlı kadın nerde şimdi ?
sen nerdesin şimdi ?
bitmedi dimi,bitmedi...

yeniden yeniden

kaybetmeye alışkınım aslında ben,üzülme üzülme biz olamadık diye,artık ben üzülmüyorum yitirdiklerime...
hep güzel başlangıçlar,hüzünlü vedalar,son konuşmalar...
hep zorlanırım yutkunamam,suskun olurum,gözlerim parıldamazda zaten.
sarıp sarmalarsın onu,korursun kendince,iç dünyanda en yükseklere koyarsın,başkalarını görmez gözün,elini hiç bırakmadan sımsıkı tutarsın...
bür gülüşünden mutluluklar dolar gönlün,sığmaz bazen taşar dimi !
hep sonu olmak zorunda mı en güzel şeylerin ?
hep hüzünlü mü olmalı o son konuşmalar ?
evet hep böyle olmalıymış...
sil baştan başlamakta yetmez bazen.
bazen hatalarımızın ne olduğunu düşünmeden yeni başlangıçlara başlamak...
ve tekrar yeniden başlamak...
yıpranmak,yitmek,gülümseyememek,tad almamak hayattan...
hep aynı şeyler dimi ?
bence aynı...
sevdim,çok sevdim seni...
mavi mavi bakarken bana anlamlar yüklemeden sevdim,senden daha çok sevdim.
haketmedim !
ben kaybetmeyi hazmedemedim,ben seni kaybetmemeliyim...
zaman biraz zaman demesin kimse bana,gücüm var tükenmedim,ama bu kez değil,bukez kimse sil baştan başla demesin bana!
ben hata yapmadım,dönüp baktım kendime,yanlış yok,eksik yok...
ben haketmedim...!