tahtalardan yamalayıp iple sardığım yatağımdan yine sırılsıklam uyandım.üstümde paçavradan pantolonumu giydim kendimi dalgalara vurdum...
deniz kıyısında bir balıkçı klubesine sakladım kendimi epey zamandır...
sen görme,sen bilme diye beni !
sonbaharın o hüzün kokusu,sert rüzgarı,soguğu beni tanımadığım bir adama benzetmiş.
benmiyim üstü başı yırtık,çelimsiz,boynu bükükçe olan ?
yada neden benim...
hep uyumaklı,midesi boş,cepleri dışarda adam...
nerdesin o sert bakışlı,yüzünde vurgun izli toy delikanlı ?
eser mi kalmış senden,dön bak dünyaya senmisin bu...
kaçamadın dimi mavilerden,hapsedemedin dalgalara,sandıklara onu
daha ayrılığın ilk saatlerinden bu zamana...
bırakmadı dimi peşini,tıpkı gölgen gibi takip etti,tıpkı göğsünün içine sıkıştırdığın yüreğin gibi...
gözlerini ayıramadığın masum gülüş,o mavi gözler nerde şimdi ?
ellerini ısıttığın o endamlı kadın nerde şimdi ?
sen nerdesin şimdi ?
bitmedi dimi,bitmedi...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder