küçük ellerimle uzanmaya çalıştım sana,papatya kırlarında
rüzgara karşı gögüs gerdim,savrulmayım dıye
kokumu,tenimi,buselerimi,yüreğimi verdim sana...
aşk sandım oyalandım,hiç sevgisiz bırakmadım seni
sadık kaldım uzaklardayken sen,gozlerım değmedi başka gözlere
sahip çıktım,sarıldım,sarmaladım kalbıne...
hep doneceksın dıye ümitle bekledim,hep kokunu aradım...
ve hep bekleyişlerimle kaldım...

mavi mavi baktım uzaklardan,sonbaharda kuru yaprakları sakladım
sepetıme kuru papatyaları,ceplerıme papatya kokuları...

gozlerım guzel gozlerıne baktıgında,
gozlerımde yansıyo o guzel gozlerın...
sen kendı gozlerını goruyorsun gozlerımde...

bugun gulumsedım gunler sonra,kelebekler gibi serin,narinim...
ceplerim dışarda sahildeyim,dilimde şarkılarımla şen şakrak...

hoyratça dolaşırken ben sahillerimde,sen nerelerdeydin ?
yalnız başıma çıkmazlardayken ve sana ihtiyacım olduğunda aklına geldim mi hiç ?
sızlanmıyorum inan,gözyaşıma acımıyorum.
içimde kalan yaraları dusunmuyorum,geçti sanma geçmedi geçmeyecek...
bıraktıgın ızlerden arda kalanlar yok artık,ben dıye bırı yok.
zaman durdu sankı,hersey bomboş,hiç bişey eskısi gibi degıl.
ama unutmadım yaptıgını,verdıgın ümitleri unutmadım
beddualarda sıralamadım ınan,cunkı ıstemem düşmenı benım gıbı,arapsacı gıbı dagıl ıstemem...
hanı sen benım canımdın,hanı dıger yarımdın sen benım nerdesın smdı nerelerdesın kımlerlesın...
sımdı cıkıp gelsen sarılırım sımsıkı gıdecegını bılsem yıne senın olurum...
degmedı elım baska ele,degmedı gozum baska goze,hıc aldatmadım senı
hıc unutmadım senı,hıc bırakmadım senı ruyalarımda bile...

Dipnot: Bu yazı da anlatılan ruhanı bir aşktır,sevgiliye yazılan son mektuptur...

boğaza bakan evlerde oturdun sen hep,manzarası gözlerini ışıldatan...
gizemli kokusunu kokladın dalgasının,ay ışığı vurdugunda mutlu olduğun,yıldızların gülümsediği o akşamları özledin dimi ?
oysa arka sokaklarda sahipsiz çığlıklarla büyüdük biz.
berduşları pek bi ünlüdür buraların,kim vurduya giden masumlara ne demeli...
manzarası balıkçı teknelerinin ışıklarıdır,kokusu yosundur,havası bulanıktır,yıldızlar görünmez pek.
yağmur izin vermez ay ışığına.

yine sırılsıklam uyandım
sanki kapım çalmışta sen gelmissin,muhurledıgın bu dudaklarıma küçücük bir buse kondurmussunda uyanmışım kabuslardan...
Saat yine mi 3 olmuş,yine mi ayrılık şarkıları yine mi hüzün...
Yine gözyaşlarına mahkumum.
Bizim şarkımız çalıyor yine dans ediyorum hayalinle sarılıyorum ama soğuksun bana,uzaksın,yüzünde tebessüm...
Gülümsemiyor gamzelerin,gülücüklerin matem bu sabah...

Neden terkettin beni...
Gözyaşlarım bittimi sandın ?
SENİ UNUTTUM MU SANDIN ???

acıtmadık kımsenın canını yemedık hakkını garibin
çok şey ıstemedık oysa,ocakta pişen aş,kız çocuğu ve deniz kokusundan başka hiçbirşey istemedik oysa...
içinde günahı barındırmayan bir hayat kurduk biz.
kirli ellerin ulaşamadığı...
yağmur yağdığında hep sarıldık...
avuçlarının içi yana,yüzün üşürdü içim titrerdi.
Bilmezsin sen !
Üşüyosun diye titrerdi...
Korkardım öpmekten,koklamaktan...
NE ÇOK SEVİYORUM SENİ...
hala aklımda o ilk günki bakış,gülüş,o esenlik...
Hiç çıkmadı aklımdan,unutmadım.

Savuruşun rüzgara inat!
Çıkılmaz derinlik gözlerin dipsiz....
Daldığımda Boğulmaktan korkmadığım,ölümden korkmadığım gibi.
Her ayrılışımda bir korku,nedenini bilmediğim tedirginlik.
Seni kaybetme korkusu belkide,başka ne olabilirki böyle derince korkutan beni.
Çekip gitmezsin bir gün olsun bilirim,yazımızda varsa ayrılık,kavuşmak için yürürsün birakmazsın,bıkmazsın...
Senelerce seni beklemişim ben,senelerce seni aramışım...
Senden Gayrısına Yokum,Senden Vazgeçmekse Sonum Olsun...!

aslında o kadar şey varki yazılacak ama gerçekten ömrüm yetmez seni anlatmaya...
aşkımı kitaplara sığdıramam ben,çünki çok sevdim ben çok
içrelendim bu gece biraz yine,dahası aslında senı çok özledim
çok özledim ama gel diyemiyorum sana,yıllar sonrasında korkuyorum aslında
yılların seni tüketmesınden,insanların yitmesinden korkuyorum
oysa sen özgür bir papatyaydın,koşardın kırlarda,rüzgarlarda savrulurdun
incecikdi boynun,kokun mis,kalçası incecik bir eftelyaydın...

ne çabuk geçmiş yıllar...
seni ilk gördüğüm o aksam,gözlerımı alamadım senden
narindin sen,hayalimdeki o kadın sendin,beklenen kadın...
hep korktum senı uzmekten,sevıyorum demekten,sarılmaktan...
ve hiç ''seni seviyorum'' dıyemedım...

Kumsalda çıplak ayak yürürken gün batımında
ayaklarımında altında denız kabuğu...
hemen aldım onu yıkadım ve konustum onunla...
belkıde senı gormustur dıye,nerdesın nerelerdesın bılmıyorum...
sonra onu varoldugu yere bıraktım
dalgalı denızde suzuldu de suzuldu
bırakıp kendımı bende onunla gıtmek ıstedım
dalgalara bagırdım,ruzgara kufrettım,aglamaya basladım bırden
nedenını bılmedıgım bır hoyratlık bu
belkide sensızlıgın acısı hala dınmedı,
belkı de senı sevıyorum dıyemeyişin mahvedişidir...

dün akşam sahillere sordum seni...

bana ağlarken,

kımsesızken dalgalara vururmussun kendını....

dun aksam sokak lambalarına sordum senı

demet demet ışık sakladım ceplerıme...

sokak sokak dolaştım

herkese sordum senı kımse bılmıyor...

nerdesın , nerelerdesın ?

oysa bos kagıt vermısız kalalım bu sokaklarda dıye...

cocuktuk temızdık kınsızdık bedenlerımız bılmezdı bırlesmek...

ve smdıbuyuduk ve kırlendı dunya...

cocuklugumuz kırlenmedı ınan bana

Sen yine eski sen olmalısın...
unutmalısın beni
yaşadığımız güzel şeylerin hatırına
ve ömür boyu unutamayacak olsanda
unutmalısın beni...
''öylesine bir sevdaydı'' demelisin
Sen yine eski sen olmalısın...
alışkanlıkların vazgeçmemelisin.

terketmelisin beni
içine gömüp gözyaşlarını
veda etmeden gitmelisin
unutmalısın beni.

biliyorum unutamazsın yaşananları
unutulmaz cunkı
o ılk bakısımız,ılk konusmalarımız
yandıgım o an varya o an
unutamam ben
ama sen unutmalısın benı
yine eski sen olmalısın
ben unutamam,unutmayacagım...

tertemız kalıcaksın ıcımde
kımse dokunamıcak sana kımse bılmıcek
kımse kırletemeyecek,kımse tanımıcak senı
hafızamı,aklımı,kendımı kaybetsemde
sen hep orda kalıcaksın
senınle buyuyecegım ben
yaşlanırken ben,sen ıcımde hep genç kalıcaksın
papatya beyazı yuzun,nilüfer kokun,uzun sacların
yanakları gamzelım...
unutmalısın benı
sen yine eskı sen olmalısın
''öylesıne bır sevdaydı'' demelısın
eskısı gibi...

gözlerim doluyor bugunlerde apansız
gözyaşlarım akıyor
durduramıyorum...
sebebını bılmedıgım,
içime işleyen,
beni sımsıkı saran kederlerde taşıyorum...
gözlerim kısık,başım yerde geziyorum
soyutladım kendımı sanki hayattan
görenler böyle diyor ve ekliyor:
''ne oldu sana,neyin var...''
bilmiyorum inanın bende bilmiyorum
çaresizim,dertliyim,doluyum
omuzlarımda yükler var,
yükler artıyor her geçen gün
dayanabılırmıyım bılmıyorum...
dertleşmek istiyorum,haykırmak istiyorum tüm nefesimle
kendimle başbaşa kalmak istiyorum bazen
bazende tüm sevdıklerım yanımda olsun istiyorum
sadece istiyorum ama istemekle olmuyor...
aynaya bakmayalı oldu çok zaman
korkmuyorum yüzümden,kendımle yuzlesmekten
korkum ne kadar kotu oldugu degıl
görmek istememek mizacımı
dahası kendime benzetememek,karşımdakının
eski erdem olmayışı olacak bılıyorum

gözlerim dolmadan koş yetiş bana
tren kalmadan kapılar kapanmadan el sallamadan koş yetiş bana
geçmişim gelmeden aklıma
rüzgarlar savurmadan
ben benden gitmeden
koş yetiş bana...

neden sonradan farkına varıyor insan
aşk uğruna kendi yollarına döşedeği takılıp düştüğü taşları

hayallerimizi,zamanlarımı tükettiğim sevda uğruna
kendimi örselediğim,kum saatini izlediğim zamana yazık
sevdaya değmezmiş

birisi kanatlarını kırarsa eğer
yürümeyi denemelisin benim gibi
ben çok dayandım,dirayetlere sığındım sen yokken

durup durup şiirler yazmak yoluna
yeni bir yaşam biçimi olmuş bana

sen uykuduyken
ben her gece intiharlardayım
ama inan en çok,bana sensizlik koyuyor....

eski aşklarını anlatırken bana
kaç kez ölüyorum bir bilsen
ya da hiç bilmesen...

arkamdan gelir şehrim
sığamam dolar taşarım geceleri...
sen ruyalarında pasta evlerınle mutluyken
ustum başım çırılçıplak
yüzüm pas kir tutmuş....

yağmurlarda ıslanırım evinin önünde
sen uykularına daldıgında,bilmezsın ben ordayım...

sevgısızlık senı alır bırgun benden
işte bu yuzden sen hep sevıl hep sevil hep sevil...

bir ufukta bitiyor yüzün

ve başka bir gökyüzü başlıyor

komşu ellerle sarmalanıyorsun yanıyorsun...
ne kadar övülsen az

avazım çıktığı kadar susuyorum

ismindeki sesli harfleri
mayınlı bir gülümsemeyle

senin karasularında olmak üstünde

ilkbahar bir entari; sanki yeniden eski bir öyküye başlamak.
yüzündeki o billur akşam kahvaltısı sürgülerken özümü,

ne kadarını sustuk konuştuklarımızın?...
yaprağına kırmızı

kıvrımına şarkılar

dallarına suskun bir hayat öpücüğü

ve haki yeşil bir yaz

içre yazılan sıkkın şiirlerde

karanfil ölüleri...

Tanrı istedi oldum...
toydum daha soldum.
nefes alamadan kayboldum...

bgn yne huzun var gonlumde....
sehrımde yıne vırane bı gece var...
dalgalarda vursam kendımı savrulsam...
ruzgarın sogugunda ususem...
aya bakıp yalnızlıgımı hatırlasam...
yıldızlara bakıp sevıncı tatsam...
sesler duysam bılmedıgım sesler...
senın sesını onun sesını...
aklımı oynatsam....

arkamda bıraktıgım gozu yaslı kadınlardan ozur dıledım dun,kımı kufrettı kımı acmadı bıle telefonu.kurulmam gerektı ıcın dustugum pısmanlıklardan,artık kırıntı bıle kalmasın beynımde!neden mı yaptım ? sen nasıl cekıp gıttıysen bende aynısını yapmısım oysa sen gıdınce anladım.olsun acıyı yasamakta guzel,aglamakta guzeldı bazen,sana aglamak guzel.

sımdılerde sadece bı dusunce var aklımda : bundan sonra napmalıyım ? hatıralarınla avunup aglamaya devam mı etmelı, yoksa herseyden vazgecıp yenı baslangıclaramı uzanmalı ?hangısı dogru hangısı yanlıs bılemıyorum,zamana bırakmalı ozaman!

sırtıma yukledıgın yuk agır,cok agır!tasımak cok guc,sonsuza kadar !en ıyısı belkıde gozlerımı kapayıp atlamakdır en yukseklerden...!

hüzünlü veda konusmalarını hıc sevmem hıc becerememde...

uyandıgımda oldugum o anı gordum,sankı bana bır cezaydı!ölmüş kadar acıdı ıcım...

bugun sızı var ıcımde !sankı tum dunya kasfetlı dusuncelerıyle benı elestırmekde,sankı benım suclusu tum cınayetlerın,tum ölü dogumların !

kumsala gıttım uzandım bı guzel
gozyuzune baktım yıldızları ızledım
bulamadım yıldızımı !
kustun mu bana yıldızım ?
ne cok ozlemısım gokyuzune bakmayı,hıc tasasız kedersız dunyanın en mutlu ınsanı rolü oynamayı.dedım ya bugun bı sızı var ıcımde,küsüşüm size değil tüm dunyaya...

hep gurur duyardım ya oncelerı keşkelerım yok benım dıye...oysa aynaya baktıgımda da anladım kı belırgın bı buyume var bende!gerıye dondugumde ne cok pısmanlıklarım varmıs oysa ! çok gec kaldım keske demeye bıle ! sana bıle !

hava sogudu bıraz usudum,dalgalar bana nısbeten ruzgarla bırlesmıs ıslatmaya ramak kalmısken kalkma vaktı geldı...eskı dostum,gelemedım sana uzun zamadır yoksun,ama bılkı sen benım yıldızımsın kısmenın degıl....

Ve Ben Simdi Senin Hayatından Gidiyorum!
Ben Kaybettim...
Sen Kazandın!
Artık sesimi duymayacaksın...
Sana sımsıkı sarılmak istiyordum, kokunu içime yıllarca bana yetecek kadar çekerek, sana sımsıkı sarılmak istiyordum....
Gelmedin!
Gelsen yapabilir miydim bilmiyorum...
Ben artık gidiyorum..

çocuktum toydum baba

hiç gitmezdin sanırdım

sonsuza dek güreş eder,masallar anlatırsın,top peşinde koştururduk sanırdım...

oysaki bigun eve geliyordum

gözüyaşlı kalabalık !!!

korktum önce

ağaç arkasından izledım olan biteni gizlendim

birden annemi gordum

gozlerı sısmıstı koştum hemen...

sarıldım sımsıkı ustum basım sırılsıklam olmustu...

'' noldu anne ? neyın var ? '' dedım

'' cok korkuyorum anneciğim , babam nerde ? '' dedım

oyle sıkı sarıldıkı bana sankı veda edıcekti bana

ağlamaya basladım neye ağladıgımı bılmeden !

'' baba... babaaaaaa...'' diye haykırdım kalabalıgın ortasında

ses vermedi bana...'' annem ağlıyo koş babacıgım... ''

o gunun sabahından sonra senı bır daha hıc gormedım baba !

her aksam okuldan koşa koşa gelırdım seni kucaklamak ıcın baba...!

ama sen yoktun....

-'' anne,babam ne zaman gelecek cok ozledım onu ''

-'' cennete gıttı oglum ''

-'' nezaman gelıcek? ''

- '' biraz daha kalacak oglum ''

o birazlar hiç bitmedi

ergen oldugum ılk zamanlarda annem bir gun karsısına aldı benı

''koskoca adam oldun artık evın reisi sensın,cocuk degılsın artık !''

oysakı ben hıc buyumedım...

sensız eksıktım...

yoksa gunes sende mi batıyor , batıyor geceleri...

Rüyalar ülkesinden bir prenses...hoyrat,sessiz,sakin...
hoyratlığı içinde aslında...
hoyratlığı kendine aslında...
bakışlarındaki edadan hoyratlığı...
tasası kendine,küsüşü tüm dünyaya belkide biraz bana...!
semaya baktığımda, dünyanın diğer ucundan görürüm gözlerini...
sema...
koskoca bir sema dipsiz bir kuyu gibi...
içi karanlık,korkutucu,sessiz...
korkmam ben korkmam ...
giderim sonuna...
arkama bakmam ben derdim önceleri...
kaybedecek ne çok şeyim varmış oysa...
gözüyaşlı , belkide onların gözü hep yaşlı bana bir tek bana değilya...
rüyalar ülkesi prensesi...
dünyanın diğer ucundan selamlar sana...
semaya bakarak el sallıyorum selamlar sana...

odaklandım karanlığa,korkma ben kapadım ışıkları,açma sessiz ol! ol ki yalnız olduğuma inandırayım son kez !
yedim büyüdüm işte anne !
hep istediklerimden pişman oldum elde edince ...
artık hazır değilim,kaybetmişim,yenilmişim demem !
kimseden yardım dilenmem!
artık düş kurmam ben !
ben hala senin kucuk oğlunmuyum ?
bak yuzume !
çizgileri yok edebilirmisin ?
kanmam artık !
artık düş kurmam !
düşlerde nefes alırken...
düşlerimi mahvettiler...!

saat 04:00

tanıdık bi ses...
''oğlum hala başındamısın o zımbırtının''
takmadan pek de tasa etmeden duymamazlıkdan gelişlerıme yenilerini ekledim!
düşündüm düşündüm... duraksadım!
napıyorum ben !

saat 05:00

denizle bulutun birleştiği yerde bakışlarım...
kimi,neyi arıyorum ?
saçma,belkide sebebsiz sizce bayan !
anlamı çok,yitirdiklerimi hatırlatır bana...
insan neden kaybettiklerini hatırlamak ister ?
saçma, belkide sebebsiz sizce !
kendimi aramakdan sıkıldım,varoluşumun nedensizliğinden vazgeçtim bu sabah...!
uykuma inat bi cigara yaktım,gözyaşlarıma sövdüm ! '' akma bi daha...''

yitmisiz gitmişiz terkedilmısız toy bı karanlık aksamında...

eskisi gibi değil artık parklar...
içinde gülümseyen çocuklugumun naraları duyulmuyo..
bi eksıklık vardı epeydır dusundum durdumda..
artık delıce hızlı degıl salıncaklarım
yagmur yagdıgında herkes terkedıp gıder olmus...
oysakı ne yagmur ne çamur dınlemezdık bız ..
kaybolmusuz şimdilerde ...
ve hiç çocuklugumuza dönüş yokmuş..
çocuklugumu ozledım ben !
temız sayfalarımı..

Yalnız kalmak istiyorum bazen hiçbir kişi gölge etmesin gövdeme,ötede kalıp biraz kendime bıraksınlar…

Bıraksınlar ki…Kendimi tekrar bulayım..Kalabalıklarda kaybolanlardan olmak ne vahim..
Ben miyim o perişan hani saçları dağınık elleri ceplerinde kulağında hafif müzikle sallanan..Kırılmış kalbim defalarca,sürüklemişler maceralara ruhumu..Kalbimi emanet etmeye kalkmışım sanki taşıyamıyorum kendi başıma gibi..

sabah 7 oldu ! istanbuldan gelmenı beklıyorum canım ! nasıl bı mutluluk var ıcımde bılmelısın ! yaramaz cocuklar gbı duramıyorum yerımde hopluyorum zıplıyorum gunler sonra canım'ı gorecegım ! kım demıstı yollar ayrılıkları baslatır dıye ! oysakı bızı daha da baglıyo uzaklar ! daha bı anlıyorum degerını !

bırazdan ınıceksın otobusden bavulunu bıle almadan gozlerın benı arayacak ! yıne arkandan seslenıcem hıphızlı koşarak boynuma atlıcaksın :) ! mınık bı buse ! ve duygu patlaması ... ! gozlerımden mınık ıkı damla ardından ! sımsıkı sarılcam ! dusundukce daha kotu oluyorum bırakıcam sımdı yazıyı bak :) e hadı gelıosan gel cnm 15 dk olsu 15 saat sankı ! nıye gecmıo bu sanıyeler ... offf strese gırdım dayanamıcam ben otogara erkenden gıdıcem :) yaramaz cocuk olcam :) sende kızcaksın '' yıne erken gelmıssın usumussun,bır de ınsan sıkı gıyınır aşkım hasta olacaksın '' :) aynı annem gıbısın :) bı nebze olsun annemın ozlemını azaltıosun :) ılerıde napıcam sımdıden kara kara dusunuorum da :) cıkılmaz bu ısın ıcınden :) yersınız sız benı 2 kadın :) neyse cok guldum ve konudan uzaklasmamak lazım :) ! ne dıoduk hı gelıosun cnm yok yok duramıcam ben gıdıorm cnm kızma ama napım usumek daha bı tatlı gelıo sankı erken gıdınce erken gelıceksın gbı gelıo her ne kadar ole olmasada :) ahanda 14 dk kalmıs :) kımse tutamaz benı :D yola cktgmda zaten kosuorum bıde cnm :) sankı 14 dk degılde 14 sn var :) ben ıste ! kımse ben gbı olablrmı :) sen hep '' hayır '' dersın :) olamaz sanırım :) nese cnm 30 sn daha gectı hadı optmm bb :)

hayaLi bi üRündüR saygıLar .... :)